Mind Your Business EP.41: WaWo Studio Part 2

[เพลง] ทะเลาะกันบ้างมั้ยครับ 2 คนอยู่ด้วยกัน รู้จักกันมาแบบ 20-30 ปีเนี่ยทำงานเจอกัน บ่อยๆมียองแงมีแบบหายตัวไป มีมึงช้าชิบหายนี่ก็มึงอยู่ ไหนมึงอยู่ไหนนี่ก็โอฟมึงอ่ะมึงช้าชิบหาย เลยหรืออะไรอย่าเงี้ยมีนู่นมีนี่ิพัพบบมี เออเออเออคือคือเรียกว่าไงอ่ะอาจจะแบบไม่ ถูกใจกันบ้างแต่ไม่ถึงขั้นทะเลาะอนะมัน เป็นเพื่อนสนิทกันนะทะเลาะก็ด่าในใจอ่ะ เราก็แบบว่ามึงนะมึงนะเออมึงนะด้วยนิสัย พี่ฟเค้าเป็นคนไม่จุกจิกอยู่แล้วนะมันไม่ ไม่ใช่คนอย่างนั้นไงนึกออกป่ะเออเออก็ก็ ดูแลเทแคนไปนะเจะเฉื่อยอ่ะเผมเรกเมคา จูซ่าดูอ่านมาเทพเจ้าดาวเหนือป่าตัวที่ เชยๆเมคาทำไม่ได้รอพี่เก่าเกินเรื่อยๆปิว ๆไปเรื่อยๆเจะเป็นคนชิลไงก็พี่ไฮเปอร์ แล้วไงมันก็เลยบาานป่ะเออไฮเปอร์เอ้ยตรง นู้นนี่ไฮเปอร์เดี๋ยวหายไปทางนู้นที เดี๋ยวหายไปทางนี้ทีใช่มนั่นๆน่ะเออแต่ ด้วยความเป็นเพื่อนกันกูถึงพประกบกันแล้ว มันเร็วไงอื process มันเป็นไงครับเวลา ลูกค้ามาหาเนี่ยหรือโทรเข้ามาเนี่ยมัน เริ่มจยังไงคุณทอมคุณฟมีงานอยากให้ช่วย หน่อยอะไรอย่างเงี้ยเอ่าแล้วสมมุตินัดกัน ไปดูคุยงานก็งานก็บางทีก็โทรเข้ามาหา 2 คนอืออ่ามาถึงปึ๊บอะไรที่มันเป็นเป็นระบบ เป็นขั้นเป็นตอนะพี่จะส่งต่อเละแต่อะไร ที่มันที่อะไรที่มันเป็นไอเดียเป็นอ๋อใน เรื่องการทำนองนี้ใช่มครับหรืออะไรเงี้ย อ่าเป็นอย่างงั้นพี่ก็จะเล่นได้แต่ถ้า อะไรที่มันเป็นขั้นเป็นตอนเดี๋ยวจะต้อง นู่นทำใบเสนอราคาจัดเอกสงวน ก็จะนี่ไงเออที่คืออะไรที่ต้องคุยแล้วแบบ ต้องใช้ความเกรงใจหน่อยอ่ะเกียบมากแน่นอน พี่อาชีพเราไม่มีใครชอบหรอกใครจะนทำ เอกสารพิใช่แต่ของพี่บางทีแบบทอมมึงพูดดิ เกลัวมึงเไม่กล้าเถียงมึง หรอกเต้องเชื่อมึงเดี๋ยวเดี๋ยวเไม่เดี๋ยว เเเเถียงมึงเดี๋ยวเขจะดูโง่หรืออะไรเงี้ อย่าเงี้ยอย่างงี้พี่ฟไม่แบบบวยเหรอเฮ้ย ทำไมงานแบบเอกสารงานน่าเบื่อวะโยนให้กูคน เดียวเลยหรืออะไอย่าเงี้ยมีมั้ยคือพี่รู้ มันทำไม่ได้ไงทำไม่เป็นเดี๋ยวจะเละเเลย เป่าอ๋อถ้าความเสียหายมันจะยิ่งใหญ่พินาศ กว่านะกูยอมหุดหยิดดีกว่าแล้วเนี่ยคือคือ ก่อนหน้าเนี้ยด้วยความที่พี่ก็ทำงานเ่อ ตรงเนี้ยตัวคนเดียวมามาสักพักนึงก่อนหน้า เยพี่ก็ชินอยู่แล้วกับการที่จะต้องทำพวก นี้อะไรเงี้ยครับผมก็เพชเชอนะอย่างผมต้อง คิดให้ออกนะอืๆผมมาถึงผมไม่มีอะไรให้เค้า เนี่ยเค้าก็ด่าผมนะ[ __ ]ไม่มีอะไรให้มัน มันมันก็ไม่ทำอะไรมันก็นั่ง มี่ก็ต้องอ้าวเดี๋ยวเปิด spotify เพลงนี้ นี่มีเพลงนี้ใหม่ เอเอ้พะมึงเห็นนี่ยนึกออกป่ะเอแต่เป็นพูด ถึงเป็นการทำงานนะเอออย่างเถ้าระหว่างที่ พี่ทอมคิดไม่ออกเนี่ยบางทีพี่ก็จะนั่งทำ พี่ไปนะเขาจะไหลไปเรื่อยๆนะไหลพี่จะนั่ง ทำเลยนะทำอ๋องานเนี้ยพี่ทอมมามึงก็ไม่พูด อะไรก็นั่งใบๆเปิดเพลงพี่รู้ะยังไม่มาพี่ ก็เปิดเลยไม่ดู Reference ก็เข้า illustator เลยขึ้นก่อนก็เดี๋ยวต่อยอด กันว่ากันอีกทีอือุยทำไปก่อนเลยแล้วอยู่ ดีๆมันก็จะขึ้นมาเฮ้ยหยุดๆๆๆๆทำดูเหมือน ไม่ดูเรานะแต่จริงๆ[ __ ] มองิิอ่ะยามเลึกออกป่ะเออครับเฮ้ยเดี๋ยว ก่อนมึงมึงคแซไปก่อนดิทำอะไรอยู่ิอะไร อย่าเงี้ยมีความสัมพันธ์เหมือนแบบคู่รัก หนังเกาหลีเหมือนกันนะพี่ 2 คนเนี่ยใช่ ซีรีสเกาหลีนะเหมือนเกาหลีเหมือนเกาหลีเอ มีแบบพ่อแง่แม่งอนมีแบบชงวางเชิงอะไรอย่า เงี้เหมือนหนังวายนะไม่หรอกพี่ถามว่าถ้า ถ้าเป็นเพื่อนทำงานด้วยกันยอย่าไปคิดว่า เอ้ยนี่ทำมากกว่านี่เอทำน้อยกว่าอะไร เงี้ยหรืออะไรอย่าเงี้ยแล้วเวลาพวกคิด ตังค์คิดอะไรแบบโปรเจคที่เคยทำหรือไม่เคย ทำอะไรก็แล้วแต่เนี่ยพี่มีวิธีคิดเงินลูก ค้ายังไงตัวพี่เองพี่ก็มีแบบบางทีพี่ก็ ถามเนอะก็ถามเพื่อนบ้างอะไรบ้างที่เขาอาจ จะไม่ได้อยู่ในในวงการเขาก็ว่าเอ้ยมันคิด กันยังไงอะไรเงี้ยแล้วจากตรงนั้นมันก็ เป็นกลายเป็นเบสมาแต่ว่ามันก็จะมีบางจ๊อบ มันอยู่ที่ตัวอ่ามูลค่าของตัวสินค้าด้วย อย่างเช่นว่าสมมุติว่าักัก 2-3 ปีแล้ว ช่วงที่เขาเอ่อประมูลทำเอ่อทำดิจิทอลทีวี กันอย่างเงี้ยแล้วก็มีเอ่อ Channel นึงก็ มาให้พวกพี่ทำครับคือในแง่นั้นเนี่ยสยาม นึกออกไปว่าคือมันเหมือนกับสมมุติเราเรา ทำโลโก้ตัวนึง C ตัวนึงสมมติสักอ่ะ 50,000

แต่ถ้าเกิดเป็นอย่างเงี้ยคุณประมูลช่อง ทีวีมาพันล้านอย่างเงี้ยโลโก้ 50,000 มัน ก็ไม่ใช่ป่ะใช่ๆๆเออมันก็ต้องกลายเป็น 2 ล้านมันก็ต้องกลายเป็นแบบอะไรอย่างเงี้ย นี่คือมันมีเบสมาตรฐานอยู่อันนึงเพียงแต่ ว่าเอ่อพอมันเป็น Corporate ที่มันมัน ใหญ่ขึ้นมูลค่าของตัวบริษัทที่มันเล่น ขึ้นเอ่อตรงเนี้ยมันก็ต้องมันก็ต้องมี เป็นสัดส่วนที่มันเพิ่มขึ้นอธิบายเฟังนะ ว่าแบบเฮ้ยโลโก้มันจะไปอยู่ตรงมุมจอตลอด เวลา 24 ชมทุกคนดูอยู่มันแบบมันไม่ได้อ่ะ บางทีในเรื่องของไอเดียเรื่องความเที เรื่องของอะไรเงี้ยบางทีคนชอบถามกันเนอะ เอ้ยช่วยคิดอันนี้หน่อยดิพอมันไม่ได้เป็น physical work แล้วก็ไม่ได้ให้ค่ามัน อย่างที่พี่อยู่ที่ที่นิวยอร์กเงี้ยมันจะ มีอาชีพนะตัวอย่างของสาวใช่มเออเป็นคนเร่ ใหญเป็นีทีนะเข้ามาแล้วไม่ทำอะไรนะคคัน เออโอ้โหยอย่างพี่อย่างเงี้ยพี่เป็นพี่ เป็นเป็นอาร์ตไดอย่างเงี้ยพี่ทำงานพี่อาจ จะได้ชั่วโมงสัก 60 เหรียญ 70 เหรียญแต่ พวกเนี้ยเข้ามานะโอ้โหชั่วโมงนึง 300 เหรียญมาถึงแปะแปะนี่ๆคุณควรจะต้องอย่าง งี้นี่ๆถึงปุ๊บไอเดียนี่อับเวลาด้วยใช่มา ถึงมาถึงบอกบีฟปุ๊บขอกระดาษรีมนึงดินสอ ปุ๊บอ่ะนู่นนี่ปุ๊บอย่างที่พี่ทอมบอก โอ้โห[ __ ]เต็มกระดานเลย 2 ช่วโมงนั่ง สะเก็ตอ่ะแะนี่ถ้าเนี้คุณจะจ้างดีไซน์ เฟิร์ม อย่านี่ใช infu คนนี้นี่ๆมาถึงคือมันเให้ ค่าตรงนี้อ่ะเออว่าตอนนี้เราก็ดีขึ้นกว่า แต่ก่อนตอนที่เราเริ่มทำงานนะพี่ถูกมฮะ จริงๆแล้วเอกสารเรื่องราคงราคาสัญญา เงื่อนไขอะไรต่างๆของพี่กับพี่ทอมเนบขนาด ไหนครับไม่ได้เนียบมากนะก็ส่วนใหญ่ก็เป็น ใบราคาแล้วก็มีเงื่อนไขการจ่ากเงินอะไร เงี้ยแล้วมันมีเรื่องแบบลิขสิทธิ์มี เรื่องจำนวนการปรับแก้มีเรื่องการจะเอาไป ใช้นอกเหนือจากงานที่จ้างกันอะไรมีมไม่ เคยไม่เคยมีแล้วเคยมีปัญหายพี่ไม่มีนะ ปัญหาไม่แน่ใจว่าเอ่ออย่างจำนวนการใช้งาน พี่ก็ไม่รู้ว่าพี่จะไปกำหนดกับเขายไงว่า เอ่อจำนวนการใช้งานเออพี่พี่ไม่ค่อยได้ทำ เพราะว่าส่วนใหญ่ถ้าเกิดเป็นงาน Corporate ก็คือทำตัวโลโก้ทำตัว Manual เสร็จก็คือ เขาก็เอาไปใช้อาจจะมีระบุนิดหน่อยว่าอะไร ที่เราที่ไม่รรวมอยู่ในเ่อคชเราไม่รวม อยู่อๆๆครับพวกสต๊อกโตเอยเรื่องที่จะต้อง ซื้อไทโปพี่ 2 คนเนี่ยทำมันคล้ายๆกึ่ง เพื่อนกึ่งฟรีแลนซ์กึ่งอะไรที่แบบดูแบบ ไม่ค่อยเป็นรูปแบบมากๆเนาะสมมุติถ้ามัน เป็นอย่างบริษัทหรืออะไรทั่วๆไปอ่ะบางที ก็จะมีแบบเฮ้ยเมีเป้าหมายเราจะเท่านั้น เท่านี้เติบโตหรือเราอยากจะเปลี่ยนทิศทาง หรือเราจะมุ่งไปทางนู้นทางนี้มีคุยกัน เรื่องพวกนี้มยครับนี่เหมือนล่องเรือไป เรื่อยๆอ่ะบางบางคนนะสยามคิดว่าวาวเป็น ดีไซนเฟิร์มของคนรวยที่มาทำมาทำดีไซน์นึ ว่าไม่มีตังค์กันอยู่แล้วแล้วก็ทำดีไซน์ เป็นเป็นงานอดิเรกหรืออะไรอย่างเงี้ยซึ่ง มันก็ไม่ใช่นะหรืออะไรอย่างเงี้ยซึ่งมัน ก็คืออาชีพหลักของพี่แหละถูกมั้ยหรือพี่ ชอมเป็นอาชีพเป็นนักการเมืองผมเห็นพี่ชอบ ไปถ่ายกับพวกผู้บริหารอะไรราชการหรืออะไร ต่างๆนั้นน่ะคือเข้าไปไงเข้าไปตอนแรกคือ เป้าหมายเที่มันมีอยู่ตรงเนี้ยนะก็คือ อยากจะทำให้แบบเอนาอ่ามาแลนน่ะให้มันอะไร สักอย่างที่มันเป็นนั่นน่ะเข้าใจมคืออยาก จะเป็นที่ปรึกษาอยากได้คือจริงๆก็ได้ทำ บ้างเออได้ทำมีๆๆมีก็ได้ทำผมขอขยายความ ให้คุณผู้ชมครับพอดีผมแซวพี่ทอมเมื่อกี้ คือพี่ทอมเนี่ยเขาจะลงรูปว่าได้มีโอกาสไป ช่วยงานจังหวัดนนทบุรีเนาะเรื่องของการทำ เรื่องภาพลักษณ์หรือเรื่องต่างๆอืถ่ายรูป มาเร่มาจากพีซเนี่ยไปเป็น cre Director ให้ Manchester ใช่ป่ะตอนนั้นเออ cre ให้ Manchester บอกโอ้โหอาจารย์อาจารย์พี่ พี่ชอบปีเตอร์เวิไงอาจารย์ไปเป็น cre Director ให้ Manchester ด้วยเอามเราก็ นนทบุเรี่ยนแล้วกันหรืออะไรอย่าง เงี้ยไปได้ไปทำหรืออะไรเงี้ยมันาไม่ไฟแรง มีไอเดียมีอะไรไปอย่างเงี้ยก็ที่ไปอุษา ผู้ใหญ่นะผู้ใหญ่ก็บอกคุณก็ต้องดูว่าเขา ต้องการที่จะเปลี่ยนหรือเปล่าเต้องการที่ จะนั่นรือเปล่าคือแล้วจะกะตั้งทีแบบเนอร์ เลยหรืออะไรอย่างเงี้ยอ[ __ ]พลิกเมืองพ อะไรอย่างงี้เลยหรืออะไรอย่างเงี้ยเออ โอเคก็ไปมันมีมีเรื่องของแบบมันไม่ใช่ เป็นทีมอย่างงั้นมันเป็นเวไปจ้างเบอกคุณ ลองดูคณเป็นคซใหญ่ๆหรือเปล่าหรือจะไปทำ ทั้งหมดเนี่ยคนที่ทำก็จะมีหน่วยงานราชการ มีอะไรอย่างเงี้ยคือเราต้องไปเป็นแท่น เป็นตอนน่ะหรืออะไรอย่างเงี้ยเออไปตอนแรก ไปด้วยไอเดียที่รุนแรงเลย Radical มาก หรืออะไรอย่าเงี้ยอยากอยากนี่เสนอนู่น เสนอนี่คือก็มีได้ทำมั่งอ่ะทำเป็นแคมเปญ 14 ปีแคมเปญอะไรเล็กเลน้อยๆหรืออะไร

เงี้ยก็ทำแต่ดีขึ้นเรื่อยๆนะผมก็ยอมรับ ขึ้นเรื่อยๆสยามต้องเข้าใจคือในวงการ ดีไซน์อาจจะรู้จักพี่ใช่ป่ะแต่ทางนู้นเ ไม่รู้จักพี่ว่าทอใครทอมเป็นใครหรือทำอัน นู่นทำนี่อะไรมาหรืออะไรอย่างงี้ใช่ป่ะ พี่ก็ต้องอไปค่อยเป็นค่อยไปทำอะไรอย่าง เงี้ยอืแล้วตอนนี้ให้ไปเป็นลงสทก็โอเคอ่ะ คือผู้ใหญ่เก็บอกว่าบอกว่าอดีไซน์เป็น แล้วลองลองไปทำตรงนี้ก่อนหรืออะไรเงี้ยก็ ให้รู้จักคนให้อะไรอย่างเงี้ยเออแต่เป้า หมายที่พี่ก็อยากทำนะอยากทำแบบ Public Space ทำอะไรที่เหมันเงี้ยเออผมว่ามัน เป็นเรื่องที่เข้าใจได้นะพี่แล้วผมชื่นชม ด้วยเพราะว่าอย่างที่เมื่อกี้คุยกันเนาะ ว่าพอเราเริ่มเรามองเรื่องดีไซน์เรื่อง ตอนแรกมันอาจจะเป็นเรื่องของการทำ คอสเมติกเนาะทำสิ่งสวยๆงามๆอย่างเงี้ย แล้วพอทำไปเรื่อยๆเรารู้สึกว่ามันเป็น เครื่องมือที่มันมีคุณค่ามันสร้าง ประโยชน์ให้ทุคนน่ะสมมติว่าเราจะทำ Public Space เนี่ยเราไปด้วยไอเดียอย่างนี้ไม่ ได้เราต้องเราต้องโคกับสถาปนิกโคกับเจ้า ของพื้นที่สมมุติจะไปทำ Public Space แม้กระทั่งคนท้องถิ่นใช่สะพานเจสดาประดิน อันนั้นสถานที่ต้องต้องถูกเช่าต้องถูก เช่าทำสัญญากี่ปีเป็นของกรมทางหลวงคือเรา ไปด้วยฝันด้วยเอาทำอย่างงี้สสวยไปโป๊ะ อยู่ตรงนี้อย่างเงี้ยมันไม่ได้มันมันมัน ต้องมีหลายๆเรื่องอ่ะเออยิ่งโดยเฉพาะ ราชการเขาก็มีเพสมีโปรโตคอลอะไรที่มันแบบ ของเเนาะมันก็ต้องไปเรนรู้อารจะทำสถนี ต้องเสนอเข้าที่ประชุมสภาที่ประชุมสภา อนุมัติให้ทำปึ๊บก็ประมาณใน้านของการทำ อันเนี้ยเออต้องตรงนี้ขึ้นมาทั้งนี้ทั้ง นั้นก็ต้องอยู่ที่ความเชื่อการรู้จักเออ ก็มันก็ยังเป็นคามฝันอยู่นะสยามที่อยากจะ ทำให้ได้เพราะว่าอืโหเจ๋งมากเลยครับพี่ แล้วพี่ฟออ่ะครับมีอะไรแบบนี้มั้ครับไม่ มีพี่พี่ก็ช่วยพี่ทอมเทำแหละว่าพี่ทออ จริงๆโวก็ซัพพอร์ตเออดีครับเพราะว่าผมมา พบว่าทำงานมาเรื่อยๆเนาะแล้วมันก็เจอ ลักษณะร่วมหลายๆอย่างของคนที่มันไวยมัน เริ่มเยอะขึ้นก็จะรู้สึกว่ามันต้องการ สร้างความหมายบางอย่างที่แบบกับสิ่งที่ เราทำเนาะไม่งั้นมันก็จะดูแห้งเหี่ยวไป หน่อยถ้าเกิดว่างานเรามันไม่ได้เกิด คุณค่าเกิดประโยชน์กับใครเท่าที่ควรอะไร อย่าเงี้ยอืเอ่อสที่ิสยามพูดอย่างเงี้ย พี่ว่าด้วยยุคเนี้ยเราไม่ควรมีอาชีพเดียว ครับเออคือพี่ชอบที่สยามทำไอ้ exhibition ของที่ที่ Common น่ะอืครับที่ให้ collaboration collaborate แล้วที่ทำ กับยูนิฟอร์มทำกับอะไรอย่างงั้นน่ะที่ว่า ตรงเสนุกคือมีอะไรที่มันเป็นอย่างเงี้ย ที่เราไม่อยากทำแค่จะมาถึงจุดนี้เราไม่ อยากทำแค่กราฟิดีไซนเรารู้สึกว่าอนึกออก ใช่มอยากทำอะไร Whatever ทำทำนู่นทำนี่ทำ อะไรก็ได้วะที่ทำร้านกาแฟทำอะไรอยากอยาก เอาพูไปหลายๆทางนะตอนเนี้ย อือก็ได้ไม่ไม่จำเป็นที่จะต้องอยู่ที่ กราฟิ Design อยู่ที่กิ des ใช่พี่ชอบที่ เป็น exhibition เป็นอะไรอย่าเงี้ยเพราะ ว่าสิ่งที่าวทำเนี่ยมันก็เป็นอาร์ทกับ ดีไซนบนกันนะใช่ๆผมไม่จะถามเรื่องนี้ เพราะว่าพวกพี่ก็จะมีงานแสดงเป็นระยะๆะ เนาะงานเป็นเป็นงานแสดงเป็นไฟล Art ด้วย ไม่ใช่งานดีไซน์อมีการ cate มีการจัดแสดง อืไหนช่วยเล่าเรื่องพรุ่งนี้ฟังหนครับยัง จัดเวลาทำอยู่เป็นระยะๆะยพี่ตอนแรกก็ทำทำ from col to col ไงใช่มยใช่จริงๆแล้ว มันก็เป็นเป็นพารทที่เอ่อเป็นพารทที่ค่อน ข้างจะเอ่อ output ออกมาทำให้เราแบบเออ สุกนอกเหนือจากงานสนุกหายเครียดด้วยนะมัน เป็นการ output ที่ค่อนข้างจะแบบโอ้โห เต็มที่อ่ะก็ต้องเพตอนอืตอนนี้มันก็ ดีไซน์อย่างสมมุติว่าเมื่อก่อนเนี่ยคนไป จัดงานเนี้ยถือจะถือว่าเป็นไ Art งานนี้ ถือว่าเป็น illustration อนี้เป็นเห็นเห็นการเขียน ลักษณะนี้การเขียนลักษณะมีความเป็น การ์ตูนหน่อยเป็น illustration แล้วซึ่ง เดี๋ยวนี้อ๋อไหนอ่ะไหน illustration อะไร เเป็น Spirit Art เไปถึงเใช่มมัน com กันไปจนเออยยจะบอกงานของ K haring เป็น illustration เหรอไม่ใช่อ่ะใช่เป็น happening Art ก็ได้เป็นอะไรเไปถึงถึง ไหนแล้วโลกเขไปถึงไหนลคือถ้างานเราสามารถ ที่จะทำดีไซน์แล้วมัน crossover ไปอารทไป อะไรอย่างเงี้ได้ี้ได้เออมันสนุกอ่ะเออ ได้ได้ output ได้ทำทำเป็น exhibition ทำ เป็นอะไรเงี้ยอือมันก็มันๆน่ะจริงๆนะพี่ ว่ากราฟิ Designer เนี่ยจริงๆก็อยากทำ อาร์ทกันมาถึงจุดนึงก็อยากทำอาร์ททั้ง นั้นน่ะไม่รู้เปล่าเป็นั้เป็นั้อยากเป็น ป่ะผมไม่เป็นอาอาจจะเป็นเพราะว่าผมอ่ะไม่ นิยามแบบที่พี่บอกอ่ะคือผมไม่รู้ว่าผม อยากจะเรียกสิ่งนี้ว่าอาร์ตหรือไม่อาร์ต หรืออะไรอย่าเงี้ยแต่ผมอยากทำอะไรบาง อย่างไม่อยากไม่ได้อยากทำกราฟฟิกดีไซน์ อย่างเดียวเออครับใช่เพิ่งอ่านหนังสือมา Oh shit What Now เออของ

อะไรของใครของคนมันชื่อว่า honest Advice for New graphic Designer เออมันมีบท นึงเขาบอกว่ากราฟิดีไซนเป็นประตูไปสู่อีก ไม่หลายๆสื่อหลายๆอย่างเพราะว่าคนที่เป็น กราฟิกซอร์เนี่ยบางทีอาจจะเก็บเกี่ยวเอา มุมมองความคิดหรือเทคนิคอะไรบางอย่างแล้ว ก็อาจจะกลายเป็นเป็นสถาปนิกกลายเป็น exhibition ซอรหรือเป็นอะไรอีกก็ไม่รู้ หลายอย่างอันนี้มันเหมือนมันเป็นประตูที่ จะพาเราไปสู่พื้นที่ใหม่ๆคนทำหนังหลายคน ก็มาจากกราฟิกดีไซนนะใช่อย่างน้อยก็พี่ ต่ออ่ะธนชัยเออนั่นด้วยเพี่ต้อมเป็นเอก ไม้มิวก็ใช่ไม้มิวก็ใช่ไม้มิวแล้วก็เัน West Anderson อีกอืแต่ดูพวกพี่เนี่ย ยังไฟแรงเนาะยังสนุกอยู่อ่ะมีช่วงเวลาไฟ แผ่วมยครับมันต้องเที่ยวนะต้องไปผ่อนคลาย ผ่อนอะไยไปมันมันเราทำงาน output นะอย่าง ที่ว่าพอมันเรา output มากๆเราก็ต้องมี เวลา input อืไม่งั้นก็ไม่มีอะไรที่เราจะ output ออกมาการที่ได้ไปเห็นการที่ได้ไป เที่ยวมันก็เป็นการ input โดีมากเลยครับ แล้วมีวางแผนมยครับว่ายังอยากจะทำอะไรต่อ ไปหรือก้าวต่อไปของวาวถ้าจะให้บอกว่าเออ อีกสัก 5 ปี 10 ปีนี่โอจะเป็นยังไงมีจะ คิดเลิกมั้ยไม่รู้ไม่ไม่ยังยังไม่เคยเอ ไม่รจะไปทำอะไรเอออย่างผมเนี่ยก็ไม่เคย คิดเลิกนะก็เหมือนอยากอยากเห็นวตันเซอร์ แล้วแบบกูอยากเป็นแบบเนี้ยทำจนตายอ่ะแบบ 90 กว่าถ้ายังอยู่ถึงอ่ะเออพูดถึงสยาม พูดถึงว่าเอ่อการที่ทำจริงๆตรงเนี้ยบางที ก็มีคนถามพวกผู้หญิงมานะว่านิยามว่าเอ้ย ถ้าเดีไซนทำอะไรบางทีไม่รู้จะตอบยังไงมัน ทำทำได้หลายอย่างอ่ะพอมาถึงจุดนึงปุ๊บมัน เป็นการ Apply ก็ได้นะจะจะไปเป็นแบบหนังไปเป็น อนิชไปเป็นคือคือวิธีการเหมือนเดิมเพียง แต่ว่าวิธีการ Apply ไปสู่งอื่นเออใช่ สิ่งที่วทำเนี่ก็คืออาร์ทกับอาร์ตกับ ดีไซน์ไปออะไรก็ได้อ่ะ Whatever Music Video ก็เคยทำอืๆแสนุกฮะอืเออทำหลาย อย่างแบบออกแบบเวทเวทีอะไรทำหมดอ่ะก็คือ ท้ายสุดแล้วพี่ก็พี่กับพี่ทองก็รู้สึกว่า เอ่อมันมีคอ Concept ความคิดที่ที่เป็น แบบเนี้ยแล้วมันก็จะพลิกไปเป็นลงหน้า หนังสือลงกระดาษหรือว่ามันจะไปอยู่ในเอ่อ Space ไปอยู่ในอะไรมันมันมันเหมือนกันพอ ทำไปได้สักพักนึงแล้วเริ่มเอ้ยเรื่อง เดียวกันดีหว่าก็ก็สามารถที่เราไม่ได้ โฟกัสอยู่ที่การดีต้องมาดีไซน์อย่างเดียว อย่างอืบางทีเอดีไซนนัดนัจะเจอ 3 วันเข้า มาทีเฮ้ยปกูต้องไปต่างจังหวัดแล้วว่ะเยก็ หายไปพี่ก็เอ้ยเ้ยเดี๋ยวมึงนัดเจอกันวัน นี้นะเดี๋ยวต้องทำงานนะเอ้ยกูไม่อยู่เ้ย กูอยู่เชียงใหม่แล้วอ้าวไอ้่านึกออกป่ะ ต้องทำอย่างเงี้ยไปหรือบางทีแบบที่ต้องไป ทำงานของทางทางราชการทางเทศบาลใช่ป่ะปบๆ ต้องไปพบปผู้คนพอกลับมาทางนี้มันก็อยาก ดีไซนิมันก็รู้สึกว่าเออนึกออกใชไปนั่นไป อีกทางนึงพอกลับมาทางนี้อ่ะ อือมันอยากดีไซน์ละมันเป็นเป็นงานงานงาน ภาสนามไปอย่างเดียวแล้วมันอยากลงมาดีไซน์ ตรงนี้อ่ะเนี่ยมันจะมันจะมันจะมันไอการ ที่เราออกจากพื้นที่ตรงนี้ไปไปอีกพื้นที่ นึงหรือเราเราเราไม่ต้องคิดถึงมันสักพัก นึงอ่ะแต่จริงๆเราก็คิดถึงมันนะเว้ยเราก็ ยังฟังเพลงฟังเพลงดูไอ้[ __ ]นี่ปบอันนี้ อันนี้สวยเว้ยแต่สิ่งสำคัญคือน่าจะอัปเดต ตลอดนะอย่าเป็นป่ะอัปเดตเรียนรู้เนาะ พยายามจะศึกษามันต้องอัปเดตตลอดอ่ะเราทำ งานมันก็คอร์สไปคอร์สมาในหลายๆเรื่องนะ บางทีกเริ่มทำเ่อโลโก้ Corporate ให้ให้ ลูกค้าแต่ว่าเราก็แค่แนะนำว่าไอ้โลโก้เรา เนี่ยสามารถ Apply ไปที่อียได้วันดีคืนดี ลูกค้าก็บอกเอ้ยทำอินเียเลยยเห็นเราแบบ ว่า Apply ลงมาให้ดูคือเราแค่จะขายของอ่ะ ว่างานเรา Apply ได้เออมันก็ไปได้อืความ เป็นตัวแบรนด์ Personal str หรือว่าไอ้ สิ่งที่เป็นตัวเรามันมันมีความเป็นยังไง อ่ะมันเราก็จะ output กับลูกค้าในสิ่งที่ เราสามารถทำได้เราสามารถนี่แล้วชอบอย่าง นี้มันก็จะออกมาที่งานเองอ่ะว่าไอ้นี้ทาง นี้นะไปทางนี้ได้นะหรืออะไรอย่างเงี้ยเออ ส่วนมากเราเราอยากเราอยากทำพื้นพื้นฐาน จริงๆเราก็อยากทำอาร์ตนะปอสก็ยุบอกพี่ ท่อมทำอาร์ตทำทำทำเพนิมันไม่มีเวลามัน อยากจะคากจะแปะมือเหมือนเดิมอยากจะอะไร มันไม่มีพื้นที่คือ อยากนะนึกออกใช่มยบางทีก็ทำในโทรศัพท์ยาม

อยากนะนึกออกใช่มยบางทีก็ทำในโทรศัพท์ยาม ก็เห็นใชทำได้ทำก็ทำเดี๋ยวนี้มันทำอะไร ที่มันทำเล่นได้ก็ทำที่มันสามารถ output สนุกๆน่ะเออคือแต่ว่าด้านนึงเนี่ยเวลาผม มองพวกพี่นะเหมือนลุกพวกพี่อ่ะดูเป็นคน แบบเฮฮาบ้าบอนะแล้วก็ดูแบบเรื่อยๆอ่ะผม รู้สึกว่าพวกพี่มีวินัยประมาณนึงเลยนะที่ แบบอย่างเงี้ยทำทำงานศิลปะหรือทำอะไรบาง อย่างอยู่สหม่ำเสมออ่ะไม่ไม่เคยทอดทิ้ง มันไปอ่ะพี่ทอมกับพี่ฟอกจะฝากอะไรให้กับ คุณผู้ชมไครับคนที่สนใจทำพวกนี้นะก็ต้อง ก็ต้องรักฝ่ารู้นะเรียนรู้หาดูสิ่งอะไร ที่มันไม่จำเป็นก็ได้ว่าต้องเป็นตรงนี้ อะไรเงี้ยอาจจะเป็นสิ่งอื่นก็ได้ดูงานคน อื่นก็ดูในหลายๆแง่หลายๆมุมนะไม่ใช่ดูแค่ แบบว่าเอ้ยเราจะทำกราฟฟิกแล้วไปดูกราฟฟิก อะไรอย่าเงี้ยบางทีไปดูไอเดียดูความคิดดู วิธีการ คิดก็สามารถ Apply ลงพอบครับก็เดี๋ยวนี้ มันมีให้เห็นเยอะเนออืดี๋นี้มันเห็นเมื่อ เมื่อก่อนมันมันก่อนเมื่อก่อนมันไม่ค่อย มีให้เห็นเยอะอ่ะกว่าจะะกว่าจะจะพบอะไร อย่างเงี้ยมันมันต้องอาศัยแบบความความิท ความอยากรู้ออเจออันนี้อันนึงมันเหมือน กับคนตะกะตะกาพุ่งเข้าไปสู่สิ่งนี้แล้วก็ แคะค้นนึกออกปแคะค้นเพื่อจะรู้รู้สิ่งนี้ มันคือใครใครทำอะไรอื้อหือเคทำอะไรเคเๆๆๆ ทำไมเ้าถึงทำงานออกมาเป็นแบบ นี้เป็นังเมื่อก่อนรู้แล้วรู้เมื่อก่อน พวกที่เวลาทำเปิดหนังสืออาร์ตเนี่ยก็ทาย กันนะสตอนมหาลัยอันนี้ใครทำอันนี้อันนี้ อันนี้งานใครเออใครทายได้โอ้เก่งหรืออะไร อย่างเงี้ยคือมันต้องสนุกกับมันน่ะอือ ต้องสนุกกับมันสนุกกับสิ่งที่เรา สิ่งที่เราใฝ่รู้อ่ะนะแบบหยนี่คนนี้ทำนี้ ไปถึงอย่างงี้แต่ตอนเนี้ยทุกอย่างมันมัน มันเข้ามาเข้ามาเยอะมากอ่ะเข้ามาเยอะมาก แล้วมันผ่านไปเร็วความตะกะตะการความที่ อยากจะรู้เนี่ยมันอาจจะแบบมันอาจจะน้อยลง เพราะว่าทุกอย่างมันเร็วอ่ะทุกอย่างมัน เร็วข้อมูลทุกอย่างมันเร็วมันมันค้นหาได้ เร็วอย่างที่หยามบอกว่าบางทีเป็นปึ๊บๆหา เจอเจาะๆๆความตะกะตะการความทุกอย่างอเพะ งั้นถ้าเราอยอืถ้าเราอยากรู้อะไรความ กระหายความอะไรอย่าเงี้ยแบบว่ากระหายที่ จะอยากรู้ความเรียนรู้อ่ะตรงนั้นน่ะต้อง มีต้องมีเ้าบอกเนี่ยวงวงการดีไซน์อังกฤษ เมื่อก่อนมันมันจะเป็นรูปตัว T คือบ้า อะไรอย่างนึงใช่มยเสร็จแล้วคุณต้องรู้ทุก ๆศาสตร์แล้วมันจะมันต้องรู้รทุกๆทุกๆทาง อ่ะทั้งลึกทั้งกว้างอต้องงวดูดูอย่างเจิ AB หรืออะไหรือว่าอะไรอย่างเงี้ย[ __ ]คือ มันมันมันสนใจหลายๆทางอ่ะหลายๆทางแล้วมัน ก็สุดท้ายมันก็จะรู้ว่าตนี้ต้องเอาใคร หรืออะไรเงี้ยคือเราเราต้องใฝ่ใจแล้วก็ อือไม่ใช่กราฟิดีไซนก็คือ Just กราฟกราฟิดีไซนอ่ะทั้งอารททั้ง Marketing ทั้งอะไรเจอรทุกอย่างหรืออะไรเพลงหนังถ้า เรานั่นน่ะเราก็ควรจะถูกคนคนๆๆๆจนๆที่ที่ เราจะรู้แล้วสุดท้ายเนี่ยเราเมันจะนะมี ประโยช ด้วยจริตของเราเราเราเราจะเราจะเลือกอัน ที่เรารู้สึกเราถูกปากเอง อ่ะว่าคนเละถูกปากเราคนนี้ถูกปากเราแต่ แต่สุดท้ายคุณต้องมีคนที่คุณถูกปากนะอืคน ที่คุณรสชาติถูกปากหมายถึงว่าคนที่คุณรู้ สึกว่ามันใช่ตัวคุณน่ะหรือว่าอะไรค่อยๆ ค้นหาสุดท้ายพอคุณเจอความเป็นตัวเองความ ที่แบบและคุณสามารถยิงเอาไปได้หลายทานน่ะ จากทิานนึงจนบุญก็ต้องขมวดออกมาจนมาเป็น ตัวคุณโดนคุณเองพอคุณสามารถ output ออกไป เนี่ยไอ้ไอไอ้ที่ที่เคยพูดว่าคาสมหาทาง จักสุขเนี่ยไอ้อะไรเนี่ยมันนก็จะทำให้คุณ จะเพราะเราเราสะสมไว้อ่ะเหมือนเราสะสมไอ้ ชงชูริเคนทั้งกระสุนลูกปลายหรืออะไรอย่าง เงี้ยคืออย่าไปคิดว่าเราบางทีนึกออกใช่ มั้ยคุณเอาลูกธนูมาใส่ในบาซูก้านี่ยิงออก ไปมันอาจจะเป็นเป็นอีกเอฟเฟคนึงหรืออะไร อย่างงั้นน่ะเออเหมือนจวิกอาจจะไปเอา ดินสอปากกาอะไรมาใครฆ่าคนได้หมดอืใช่ อย่างงั้นน่ะเออก็คือศึกษาไปเหอะถ้าคุณ ชอบอะไรเนี่ยแบบนั่นน่ะอย่าอย่าไปผิวเผิน กับมันแล้วก็แล้วก็เอ่อ do the Thing You love the Thing You Do อ่ะคือคือถ้าชถ้าทำอะไรทำให้มันเต็มที่ คุณต้องบ้าคุณต้องรักก่อนน่ะคือสสะสมใช่ มยสะสมแล้วพอสะสมอาวุธสะสมมันก็อยากใช้ อยากใช้อาวุธละก็ยิงนี่ๆนี่ประกอบนี่แยิง

อยากใช้อาวุธละก็ยิงนี่ๆนี่ประกอบนี่แยิง ออกไปมันมีความภูมิใจใช่ป่ะนี่แฉันเอาลูก ศรมาผสมกับบาซูก้าแล้วจะแตกออกไปเป็น ชูริเคนกระจายออกมาอีกหรืออ้าคือถ้าเรา คิดได้ขนาดนี้เราก็ต้องภูมิใจในในอาวุธ หรือในสิ่งที่เราูที่เรายิงออกมาแล้วอ่ะ พอเรายิงอมาถ้ามันถ้ามันปุงโดนเข้าไป 7 จุดได้อย่างสำเร็จเี้แล้วภูมิใจแล้วคราว นี้เราก็จะมีความภูมิใจต่อไปเราก็จะอยาก จะประดิษติดอีกอยากจะเอานี่นี่ๆปุ๊บพภูมิ ใจสุดท้ายเนี่ยมันจะเป็น portfolio ของ คุณน่ะใช่ม portfolio ของคุณคุณก็จะภูมิ ใจถ working and playing ใช่ก็คือต้อง สนุกกับมันน่ะเออนมากๆเลยครับพี่เพราะว่า พี่ 2 คนเนี่ยก็ยังเป็นไอดอลของผมแบบเ เวลาเล่าเร่องไรก็ปกตาเป็นปากกาเหมือน สมัยตอนเรียนเนาแต่ก่อนเวลาเข้ามาปี 1 แล้วเวลาพวกพี่เเล่าอะไรพวกพี่ทอมพี่หลง พี่เนี่ยเขาจะเป็นแบบไม่ใช่แค่แบบดูรูป เฉยๆนะเวลาเมาเล่าเรื่องศิลปินหรือเรื่อง งานออกแบบเขก็จะเล่าประวัติเล่าชื่อไอ้คน นั้นคนนี้มันทำไอ้นู่นไอ้นั่นไอ้นี่อะไร อย่างเงี้ยแล้วเราก็ฟังเรียกว่า โมแต่มันจะมันสร้างนิสัยอย่างหนึ่งให้ น้องน้องนะเราก็รู้สึกว่าเออเราอยากจะไป อ่านเพิ่มรู้เพิ่มเพื่อจะได้แบบเออเข้าใจ ว่าพี่เ้าพูดอะไรวะอะไรอย่างเงี้ยแล้วเรา มันก็เลยติดนิสัยว่าเออเราไม่ได้มองอะไร แค่แบบเปลือกอ่ะเราจะสนใจคทนมันด้วยถ้า เราดูหนังสือหรือตามลอกงานฝรั่งเราก็จะ ไม่ได้ลอกเราก็จำชื่อมันด้วยเราก็จะไปดู ด้วยว่างานก่อนๆของมันคืออะไรยังไง เออไอ้สมมุติเราดูงานคนเนี้ยเราต้องไปแค แคะว่าไอ้คนนี้มันชอบใครมาหรือรู้เเหมือน กับรู้บรรพระบุรุษน โคือคนนี้นะหรืออะไรเงี้ยเออมันจะแฮปปี้ พอรู้อย่างเงี้มันจะคือฝรั่งเนี่ยเเเรู้ ตรงนั้นน่ะเเมีให้เห็นน่ะเเดินไปนิดเดียว เรียกว่ามิวเซียมเเเได้เห็นง่ายกว่าเรา อ่ะถูกเออเมื่อก่อนเราโอ้โหกว่าจะเดินทาง เหมือนเขาขึ้นเขาฮิจกูดกว่าจะรู้อะไร อย่างนึงใช่มแต่เดี๋ยวเนี้ยเดี๋ยวเนี้ย ข้อมูลมันมันมีให้ให้ให้ให้คุณดูแล้วอ่ะ เพราะงั้นน่ะให้ค่าให้ค่ากับมันด้วยอ่ะ ว่าสิ่งที่คุณเจาะไปนั่นน่ะแล้วก็สะสมไว้ เถอะตอนมันยังไม่รู้ว่าจะใช้อะไรหรอกถูก เออถ้ายิ่งสะสมไว้ตั้งแต่เด็กๆนะเด็กๆ เนี่ยเหมือนเรียนรู้กันสะสสมหยอดกระปุก อ่ะหยอดกระปุกหยอดกระปุกความรู้หยอด กระปุก know ถึงแม้มันจะเป็นเรื่องไม่ เกี่ยวข้องบ้านอะไรอาจจะไม่ไม่ใช่เรื่อง ดีไซน์เรื่องแต่งกายเรื่องอะไรเรื่องบ้า เรื่องบอเนี่ยสะสมไวเถอะเดี๋ยวถึงเวลา เนี่ยมันจะอยู่ในหัวเองอ่ะเออถึงเวลาเวลา คุณใช้เออถ้าคุณมันใช้ออกมาแล้วมัน ออโตเมติกอย่างเงี้ยนะคุณจะแฮปปี้กับมัน มากเลยมันแล้วมันจะมันจะสนุกอ่ะเออมันจะ ไม่มีผิดไม่มีูกะผมจะแชร์ให้คุณผู้ชมฟัง นะฮะว่าสิ่งที่พี่ทอมพูดเนี่ยมันหมายถึง อะไรแต่ก่อนน่ะผมไม่คิดว่าการทำงานมันคือ การคิดงานแล้วแบบมันจะคิดเค้นๆๆอะไรอย่าง เงี้ยเพื่อให้ออกแต่หลังๆอ่ะผมรู้สึกว่า [ __ ]เหมือนเรื่องการ์ตูนอีซังอ่ะเวลามัน ปิ๊งอ่ะคือมันมาเองอ่ะแต่ว่าแต่ว่ามันไม่ ใอยู่ดีๆมันก็มานะมันหมายความว่าเราสะสม เราคิดเราหมกมุ่นอะไรบางอย่างอ่ะแต่เรา บังคับไม่ได้ว่ามันจะมาตอนไหนแต่มันมัน ไม่ได้มายากมันจะมาเออเออมันมันอาจจะมา ตอนเราฟังเพลงแล้วอยู่ดีๆมันก็มาเออแต่ มันไม่ได้เค้นมันไม่ได้เครียดนั่งทำงาน ทั้งวันนะมาแก็เอาตอนเย็นอืนั่งคุยโมไม่ ได้ทำอะไรคิดอะไรไม่ออกนั่งคุยคุๆอยู่ดีๆ ปุ๊บมาปุ๊บเสร็จเลยใช่จนมันเลยทำให้บาง ครั้งเอ๊ะเราเป็นคนทำงานเราเป็นคนดีไซน์ ปป่าหรือสวรรค์เขาส่งไอเดียนี้มาให้เรา เพะว่าเราก็ไม่ได้ไม่รู้มันมาจากไหนอะไร อย่างเงี้ยเอแต่เพราะว่ามันเกิดจากการ สะสมแบบที่พี่ทอมบอกแหะแล้วมันก็เชื่อม โยงจนมันเหมือนมันตกตะกอนประมาณนึงอ่ะ แล้วเราเชื่อมจนกันจนแบบมันเป๊ะแล้วอ่ะ แล้วเราก็เลยได้มันมาจริงๆแล้วเรื่อง เรื่องสะสมก็ไม่ใช่แค่เอ่ออย่าคิดว่าสะสม แค่เรื่องความรู้นะแม้กระทั่งจริงๆแล้ว อย่างที่พี่พวกพี่ทำแบบคอดงานบๆบๆบนมือ ถืออย่างเงี้ยจริงๆพวกนั้นเป็นการฝึกหมด เลยเป็นเป็นการฝึกทักษะการ วางคุณสามารถเอารูปปๆบที่ไหนก็ไม่รู้มา วางต่อกันมาวางให้เป็นไอ้นี่ได้มันก็คือ สิ่งที่คุณทำจริิงๆอแหละครับการฝึกฝนโดย ที่เราไม่รู้ตัวอันนี้โชคดีมากวาวเนี่ย มันเป็นบริษัทที่เป็นเพื่อนสนิทกันอืนึ ออกป่ะแล้วแล้วแบบแต่ละคนเนี่ยพี่กับพี่ ฟอกเนี่ยมันความชอบมันแต่ละคนมัน Personal แบบความชอบแต่ละคนมันมันมีความแตกต่างกัน ไงมีหลงมีคนใช่ป่ะมันมันก็ถึงเวลามันแลก วิชากันเงี้ยป๊บปๆๆนี่รู้นี่นึกออกใช่ม

วิชากันเงี้ยป๊บปๆๆนี่รู้นี่นึกออกใช่ม มันก็มันก็จะมีเพิ่มเข้ามาเออเรื่องบ้า เรื่องบอบางทีเราไม่ได้สนใจหรอกไอ้หลงก็ ไปหลงนี่แบบอ่านอะไรเนี่ยปึ๊บ ๆอ่านอะไรเนี่ยมันมันเข้าหัวมันมันมันจำ ได้หมดนิใช่ป่ะเวลาอ่าอะไรนัๆๆแเข้าหัวห ดูดิหัว้าหัว จำพี่พี่ดูอะไรอย่าเงี้ยพี่ดูๆๆๆๆพี่กจะ จำได้อ๋อนี่ๆๆอวิเฟาะ[ __ ]เนี่ๆๆอ๋อเนี่ม่ ทำอย่างงนี้ว่ะการแกะฟังก์ชันแกะอะไรเก็ มีนั่นของของเว่าสนใจไม่เหมือนกันอืความ ชอบความอะไรของแต่ละคนมันไม่เหมือนกันถ้า เกิดคุณคุณได้ดีไซน์เนี่ยคุณได้เจอเพื่อน หรือเจอคนอะไรที่มันที่ที่มันคุยแล้วมัน แลกเปลี่ยนอย่างที่สยามเจอในคนในวงการถ้า เได้ถ้ามันสนิทกันถึงขแบบแลกคุยบ้าคุยบอ ที่แบบไม่ใช่ไม่ใช่แบบ นึกออกป่ะเรื่องใช้ทั้งมีสาระทั้งไร้สาระ เนี่ยครับสุดท้ายมันถ้ามันออกมาความไร้ สาระถ้ามันหรืออะไรถ้ามันออกมาเป็นงาน แล้วมันปึ๊บออกมาเนี่ยมันมันมันดีนะพี่ ว่าเออเห็นด้วยครับพี่งานที่ตั้งใจงานที่ แบบว่ามาจากความสนุกมาจากด้านแล้วมันออก มาเนี่ยแล้วมันแฮปปี้อ่ะหรืออะไรอย่าง เงี้ยพี่ว่ามันตรงนั้นน่ะแล้วทำให้คนอื่น แบบเอ้อนั่นไปด้วยมันมันมันมันมันเออแล้ว เกิดเเกิด appreciate ไปกับเรานะขอบคุณ มากๆครับพี่ปอกกับพี่ทอมรู้สึกว่าดีใจที่ วันนี้ได้คุยสนุกมากดีใจที่พี่แบบว่ายัง Enjoy กับมันอยู่เห็นแบบสนกสนุกอะไรต่าง ๆนี้ดีใจมากๆเพราะว่ากลัวว่าจะต้องเป็น แบบคนที่แบบหงอยหงอยเหงาเพราะว่าคนอื่น เขาจะทยอยเลิกๆกัน ไปไม่อาชีพเราแบบไม่ค่อยเห็นมีคนแบบทำกัน แก่ๆไงนรุ่นอย่างเงี้ยแถวพี่แถวผมเนี่ย น่าจะเป็นรุ่นแบบค่อนข้างไอ้นี่แล้วเนาะ แบบ ว่านั่นน่ะดิเป็นมามากลายไปอย่างี้ได้ไง ไม่รู้สอย่างเฮ้ยอย่าเพิ่งทิ้งกันไปนะเรา ต้องรทำมาตรฐานใหม่พี่ต้องให้เป็นแบบ เหมือนญี่ปุ่นนะเหมือนฝรั่งที่แบบว่าเป็น แกรนด์มาสเตอรเป็นอะไรต่างๆเราอาจจะไม่ ได้เป็นแบบนั้นแต่ว่าก็คือแค่ไม่เลิกอ่ะ แล้วให้คนอื่นเข้ามาหาว่าเราเป็นแล้วกัน ขอบคุณพี่ทอมกับพี่ฟมากๆครับแล้วเดี๋ยว ขอบคุณมากครับสวัสดีครับ [เพลง]